آیا مصافحه خطر جانی دارد؟

نقدی بر بیان احکام شرعی در مراسم نماز جمعه تهران

همایون سلحشور فرد، کارشناس بهداشت محیط و دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت

در یکی از برنامه‌های نماز جمعه تهران، بیان احکام شرعی پیش از خطبه ها به موضوع مصافحه در شرائط همه‌گیری بیماری کرونا اختصاص داشت و یک عالم دینی با ذکر مقدمه‌ای در خصوص احکام اولیه و ثانویه، اظهار داشت که علی‌رغم ثواب بسیاری که برای مصافحه در روایات برشمرده شده است، اما با توجه به خطر جانی دست دادن با یکدیگر در شرائط همه‌گیری بیماری، این استحباب برداشته می‌شود (1)

اما بیان حکم شرعی در هر موضوعی مستلزم شناخت کلیه جوانب آن موضوع است.

خشکسالی و تبهکاری انسان

243

 

اگر - خدای ناکرده - بیراهه رفتید ما این راه را می بندیم.

 

در بیانات نورانی امام سجاد(سلام الله علیه) است که به اندازه عطش هر بوته ای از گیاه، خدا یک قطره باران مشخص کرده است، سهمیه به این ها داد (1)؛ به سبب گناه شماست که این گیاهان تشنه می مانند.

 

اینکه فرمود اگر خدای سبحان افراد را به گناه آن ها بگیرد، «و ما ترک على ظهرها من دابة» (هیچ جنبنده ای بر پشت زمین نمی ماند) همین است، این مار و عقرب ها به وسیله ما در خشکی می مانند، آن ها کاری به ما ندارند، این مورها، مارها، حیوانات بیابان و گوسفندها که گرسنه و تشنه هستند، در اثر سیئات ماست.

کرونا و پارادیم های غیرمنطقی

همایون سلحشور فرد، کارشناس بهداشت محیط و دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت

 

«پارادایم یک مجموعه از باورها و پیش فرض ها و ارزش هاست که ممکن است زمانی به یک دلیل منطقی بوجود آمده باشند اما به دلایل غیرمنطقی ته نشین شده باشند و سپس از طریق آموزش های رسمی و غیررسمی آنقدر تکرار می شوند که برای ما به صورت چارچوب‌هایی بدیهی در می‌آیند». (1) 

 

در تعریف مفهوم پارادایم (paradigm) یک داستان معروفی وجود دارد که «گروهی از محققان پنج میمون را در قفسی گذاشتند و در وسط قفس یک نردبان که بالای آن مقداری موز گذاشته شده بود قرار دادند. هربار که میمونی از نردبان بالا رفت، دانشمندان میمون های دیگر را با دوش آب سرد خیس کردند. پس از مدتی، هر میمون که از نردبان بالا رفت میمون های دیگر میمونی را که از نردبان بالا رفته بود را کتک زدند. پس از مدتی، هیچ میمونی دیگر جرأت اینکه از نردبان بالا رود را نداشت، گرچه وسوسه او بسیار عمیق بود. محققان تصمیم گرفتند یکی از میمون ها را با میمون جدیدی عوض کنند. میمون تازه اولین کاری که می کند به سمت موز از نردبان بالا می رود. ولی ناگهان بقیه میمون ها روی او می ریزند و او را محکم کتک می زنند. پس از چند بار کتک خوردن، میمون تازه وارد فرامی گیرد که نبایستی از نردبان بالا برود، اما هرگز نمیداند چرا؟

پای چوبین هرگز انسان را بلند نمی‌کند!

241

 

در جهاد اکبر نه تنها توصیه می‌کنند "پای استدلالیان چوبین بُوَد/ پای چوبین سخت بی‌تمکین بُوَد" بلکه می‌گویند "اگر کوتهی پای چوبین ببند/ که در چشم طفلان نمایی بلند"

 

این پای چوبین هرگز انسان را بلند نمی‌کند؛ انسان باید روی پای خود بایستد، پای دار باشد تا بزرگوار بشود.

 

پای چوبین فقط به درد خردسالان می‌خورد و دیگر هیچ!

 

حسین‌بن علی‌بن ابیطالب در آن قلّه شهود شهادتش به حکیمان می‌گوید این پای چوبین را از پا بردار.

 

سخنرانی آیت الله جوادی آملی با موضوع «پیام های نهضت عاشورا»/ رادیو معارف/ برنامه بر کرانه فرات، ۱۴۰۰/۵/۲۳

 

لینک در وبلاگ کشکول حکمت

خوبی جامعه و نزول باران

242

 

فرمود: اگر - خدای ناکرده - بیراهه رفتید ما برای شما باران نمی فرستیم یا اگر آب هایی در زیر زمین هست دستور می دهیم یک مقدار پایین تر برود.

 

الآن این چشمه هایی که هست یا مثلا گاز و نفتی که هست، اگر ذات اقدس الهی دستور بدهد که اینها چند کیلومتر پایین تر بروند، دیگر این سرزمین، سرزمین بی آب و علف و خشک می شود؛ فرمود: « قُلْ أَرَأَیْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُکُمْ غَوْرًا فَمَنْ یَأْتِیکُمْ بِمَاءٍ مَعِینٍ» (1) اگر ما دستور بدهیم این ها قدری پایین بروند، یک دو سه کیلومتر پایین تر بروند، شما وسیله ندارید این را استخراج کنید.

 

از آن طرف هم فرمود: « وَأَن لَوِ استَقاموا عَلَى الطَّریقَةِ لَأَسقَیناهُم ماءً غَدَقًا» (2)، درست است که نماز استسقاء خوب است، درست است ما موظف هستیم دعا کنیم، اولین وظیفه ما این است که نه بیراهه برویم نه راه کسی را ببندیم، این وعده خداست، فرمود اگر شما اهل اختلاس نباشید، دروغ، تهمت، خلاف، معصیت و بی حجابی نباشد، من به اندازه کافی باران برایتان می فرستم؛ « وَأَن لَوِ استَقاموا عَلَى الطَّریقَةِ لَأَسقَیناهُم ماءً غَدَقًا».

راز کم بودن کرونا در عراق

پاسخی به اظهارات استاد پناهیان

همایون سلحشور فرد، دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت

این روزها مرتب با این سؤال مواجه می شویم که چرا در کشور عراق علی رغم برگزاری تجمعات گسترده در عتبات - آن هم بدون رعایت شیوه نامه های بهداشتی (نظیر استفاده از ماسک، رعایت فاصله فیزیکی و ...) - آمار ابتلاء به بیماری ناشی از ویروس کرونا (کووید-19) به شدّت پایین است.

حسن خلاطی از اعضای کمیته بهداشت پارلمان عراق نیز اخیراً اعلام کرد: «پس از مراسم میلیونی در روز عاشورا، نگرانی در بین مقامات بهداشتی و دولتی در مورد افزایش احتمالی موارد ابتلا به کرونا وجود داشت، اما تقریباً دو هفته پس از مراسم عاشورا و حضور میلیون‌ها زائر در کربلای معلا و با پیگیری دقیق وضعیت اپیدمیولوژیک‌، هیچگونه افزایش قابل توجهی در تعداد مبتلایان همانطور که پیش‌بینی میکردیم، ثبت نشد!» (1)

چندی قبل حجة الاسلام پناهیان در یکی از سخنرانی های خود در برنامه های عزاداری ماه محرم اظهار داشت: «در خصوص کرونا، پزشکان باید پاسخ علمی بدهند که آثار کرونایی حضور 6-5 میلیون نفر در روز عاشورای در عراق چیست؟ ... اربعین ۱۵ میلیون نفر زائر داشتند که فیلم وجود دارد، در نزدیکی کربلا ماسک را کنار می‌گذاشتند. خودم بارها در حرم دیدم که کسی ماسک نمی‌زند، چرا کرونا در عراق اوج نمی‌گیرد؟ برخی می‌گویند ژنتیک است. من ایرانی به عراق رفتم و مانند آن‌ها رفتار کردم، کرونا نگرفتم. من نمی‌گویم کرونا نیست اما پزشکان پاسخ علمی دهند که چرا در عراق نیست؟ شاید ایرانیان هم در اربعین بروند، کرونا اوج نگیرد. بنابراین عالمانه جواب دهند و چشم خود را نبندند.» (2)

اما در پاسخ به این قبیل اظهارات باید موارد ذیل را مد نظر داشته باشیم:

مسجد و مارادونا

عجب ساختارهای معیوب و ناهماهنگی داریم!

از یک طرف مسجد می‌سازیم تا مردم را به سبک زندگی دینی سوق دهیم، سپس ذیل همان مسجد در زمین چمن فوتبال الگوهایی را برای جوانان ترسیم می‌کنیم که سبک زندگی کثیفی داشتند.

ماردونا از شهرت و محبوبیتش برای قاچاق موادمخدر سوءاستفاده می‌کرد، چون پلیس فرودگاه به او احترام می‌گذاشت و وی را مورد بازرسی قرار نمی‌داد.

از بس مشروب خورد که کبدش از کار افتاد و مُرد.

پس از ۲۰ سال با هم‌ باشی و در حالی که دو فرزند از دوست‌دخترش داشت، تازه با هم ازدواج رسمی کردند؛ یعنی خلاف آیین همه ادیان الهی

خلاصه با این الگوهایی که در ورزش برای جوانان ترسیم می‌کنیم، اخلاق در ورزش تحقّق پیدا نخواهد کرد.

به قول استاد حسن عباسی: چون ورزش ما بومی نیست و دعوت به تقوا نمی‌کند، از دلش ورزشکار متقی بیرون نمی‌آید؛ پس نمی‌توانیم در چنین محیط فرهنگی توقع داشته باشیم جامعه‌مان دینی شود.

لینک در وبلاگ تکلیف الهی

 

تولدی دوباره برای ورزش پهلوانی زورخانه ای+فیلم

دقیقاً 10 سال پیش در همین وبلاگ نوشتم که بی‌آیید به جای ترویج ورزش وارداتی، منحوس و پُر از آسیب پرورش اندام، همین ورزش باستانی زورخانه‌ای خودمان را احیاء، نوسازی و به روزرسانی کنید:

اندام نمایی بی شرمانه داخل مسجد!

و اینک در برنامه عصر جدید شاهد تولد دوباره این ورزش پهلوانی هستیم:

لینک دریافت گزیده برنامه با عنوان:«شروع ستاره‌شدن در آسمان ورزشی اصیل»

لینک دریافت فیلم کامل

پیش از نیز این بارها و بارها به بیانات مقام معظم رهبری در جمع بسیجیان استان خراسان شمالی در تاریخ  1391/07/24 اشاره کردم که پس از ملاحظه اجرای ورزش‌های محلی در ابتدای مراسم فرمودند:

شیوه نامه های مسؤولین و رسانه ها کجاست؟

همایون سلحشور فرد، دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت

هر بار که آمار مبتلایان و متوفیان بیماری کرونا بالا می رود، بلافاصله مسؤولین و رسانه ها به پایین آمدن میزان رعایت شیوه نامه های بهداشتی از سوی مردم می پردازند و روی آن مانور می دهند و به طور مستقیم و غیرمستقیم، مردم مقصّر بغرنج شدن وضعیت همه گیری بیماری کرونا تلقی می شوند.

اما باید پرسید شما چه زمینه های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و ... را برای رعایت این شیوه نامه ها فراهم کرده اید؟

مردم برای رعایت شیوه نامه های بهداشتی به عوامل تسهیل کننده، قادرکننده و تقویت کننده نیاز دارند.

برای جبران خسارت های اقتصادی ناشی از تعطیلی کسب و کار مردم، چه شیوه نامه های حمایتی دارید؟

چگونه در بهشت، غصه نیست؟

240

الآن چشم ما کاری را به عهده دارد، گوش ما هم کاری به عهده دارد، هر کدام کار خودشان را انجام می دهند؛ گوش هرگز غصه نمی خورد که من چرا نمی بینم، ای کاش من هم می دیدم! چشم غصه نمی خورد که من چرا نمی شنوم، ای کاش من می شنیدم! هر کدام کار خودشان را دارند.

انسان به جایی می رسد که راضی است به آنچه ذات اقدس الهی به او داد و هرگز طمع در غیر آن نمی کند و چون طمع نمی کند همیشه راحت است؛ اگر طمع در آنجا باشد، آرزو در آنجا باشد، تازه اول عذاب است ...